Kocham cały świat - Erich von Däniken

Pokój sto siedemnasty znajdował się na końcu korytarza. Doktor X szedł powoli. Miękki chodnik miał wzór w brązowo-żółte romby. Mężczyzna stawiał kroki dokładnie w środku linii przecięcia, jakby chciał opóźnić nieuchronny moment spotkania. Zanim otworzył drzwi, odczekał dłuższą chwilę. W fotelu obok stojącej lampy siedziała „twarz”! Ubrana w trencz kobieta była wyjątkowo czarująca. Przyglądała mu się z pogodną miną.