Studium Barbary Czwórnóg-Jadczak podejmuje tematykę niezwykle ciekawą, intrygującą, poznawczo ważną, choć - wydawać by się mogło - dobrze już zbadaną. Okazuje się jednak, że ciągle nie napisano wszystkiego i dopełnieniem tych braków jest bez wątpienia ta książka. Wyrasta ona z wieloletnich zainteresowań autorki, skupiających się na długo lekceważonym okresie późnego oświecenia, nazywanego jeszcze nie tak dawno pseudoklasycyzmem. Wartością publikacji jest więc przede wszystkim pokazanie innego, jakby "niepodręcznikowego" wymiaru sporu klasyków i romantyków - sporu i dialogu, jak trafnie informuje autorka w podtytule. Sporu i dialogu wewnątrz- i międzykulturowego. To jest bardzo ważna i potrzebna książka, wnosząca do naszej wiedzy o fundamentalnym sporze formacyjnym i pokoleniowym wiele nowych elementów, rzucających na ten spór i dialog nowe światło. Nasza wiedza o klasycyźmie postanisławowskim zostanie znacząco wzbogacona, a teksty i postawy romantyków będą poddane nowym, często odkrywczym interpretacjom.