Dotychczas w Polsce nazwisko autorki wspomnień nie było znane, poza jej kaszubskim rodzinnym kręgiem. W 2007 roku na Międzynarodowych Targach Książki we Frankfurcie nad Menem zaprezentowano napisaną przez Erykę Blaszczyk książkę pt. „Kaschubische Birken. Erinnerungen” (Kaszubskie brzozy. Wspomnienia), obejmującą lata II wojny światowej i początki Polski Ludowej (do 1957). Publikacja wzbudziła spore zainteresowanie wśród odwiedzających targi. Wieść o książce szybko dotarła do Gdańska, do Instytutu Kaszubskiego, którego prezes prof. Józef Borzyszkowski nawiązał kontakt z jej autorką. Wówczas dowiedział się, że pani Blaszczyk marzy o tym, by jej książka została przetłumaczona na polski i wydana w Polsce, tak aby mogli ją przeczytać członkowie jej kaszubskiej rodziny i grono polskich przyjaciół z lat młodości. Ponieważ lektura „Kaschubische Birken” mogłaby wywołać pewien niedosyt u czytelnika, który chciałby poznać dalsze losy autorki, Instytut Kaszubski zdecydował się wydać książkę w nowej postaci, tak by objęła również lata życia Eryki Blaszczyk w Niemczech, tj. po 1957 roku. W ten sposób powstało nowe dzieło pod tytułem „Kaszubskie brzozy. Błędne ogniki Zachodu” – dwuczęściowe wspomnienia Eryki Blaszczyk, poprzedzone wstępem pióra Józefa Borzyszkowskiego. Jednocześnie, co nie zdarza się codziennie, Instytut Kaszubski wydał kontynuację wspomnień w języku niemieckim „Im Irrlicht des Westens” (Błędne ogniki Zachodu).