Kaligula czyli władza w ręku dwudziestolatka. - Roland Auguet

Kaligula obwołany cesarzem po śmierci Tyberiusza w 37 roku, przeszedł do historii jako symbol tyranii, okrucieństwa, despotyzmu. Obraz ten przedstawiony za pośrednictwem analizy wielu różnorakich wątków związanych z osądem władcy stawia czytelnika pomiędzy przywołanym stereotypem władcy tyrana, a cesarzem rozważnie spoglądającym na losy państwa i swojego otoczenia, odwołując się zarazem do wpływów przeszłości. Postawiona zostaje teza kwestionująca autentyczność relacji historyków takich jak Swetoniusz, Dion Kasjusz, Seneka oraz historyków żydowskich Józef Flawiusz i Filon dodając, że są to jedyne źródła jakimi dysponujemy. Opisy często sprzeczne z faktami, które przyczyniły się do pochopnego przypisywania negatywnych cech osobie Kaliguli. Autor książki stara się uświadomić nam sprawy związane z intencjami i sposobem rządzenia w tamtych czasach. Śmiało podejmuje się próby obalenia twierdzeń tyczących się kompromitującej oceny. Uważa że: