Kaligrafia japońska, podobnie jak kaligrafia chińska i koreańska, wyrasta z wielowiekowej tradycji, będąc doskonałym wyrazem wschodniej estetyki i filozofii. Przy całym zróżnicowaniu i bogactwie, kaligrafia Dalekiego Wschodu zachowuje równowagę formy i treści: przedstawia znaki, jest więc nośnikiem znaczenia; równocześnie jej forma – malarski zapis gestu kaligrafa – wyraża indywidualne emocje i przeżycia twórcy. Dzięki użyciu specjalnych akcesoriów, przez zastosowanie określonej techniki i stylu, proces powstawania kaligrafii staje się działaniem ściśle skodyfikowanym. Także sam akt twórczy, choć zdaje się być spontaniczny, jest w rzeczywistości wynikiem wielu prób i powtórzeń, a co za tym idzie jest działaniem w pełni kontrolowanym. Jak w wielu tradycyjnych japońskich dyscyplinach proces kształcenia kaligrafa można porównać do drogi: artysta nie tylko przez całe życie doskonali swoje umiejętności, ale też stale rozwija swoją osobowość.