Kabaretiana - Julian Tuwim

Kabaret był trwałym elementem świata własnego Tuwima, w różnych formach i funkcjach towarzyszył mu przez całe życie. Tak zatem przestrzeń kabaretu - to jeden z istotnych wymiarów biografii autora "Rzeczy czarnoleskiej", miejsce literackich wprawek, poligon satyry politycznej i rezerwat odrzuconego w poezji modernizmu, substytut "prawdziwego" teatru i stałe źródło wysokich zarobków. (...) Tu wiersz liryczny Tuwima występuje obok politycznych kupletów, pikantny szmonces w wykonaniu Krukowskiego sąsiaduje z purnonsensowymi dowcipami Dymszy i sentymentalną piosenką Ordonki, tango Własta koegzystuje z wyrafinowaną parodią luteracką - a między tym wszystkim wspaniałe nogi Tacjan-girls (...). Na widowni zaś i za kulisami rządzący aktualnie pułkownicy spotykają się z młodymi poetami i gwiazdami estrady, "szarymi" inteligentami i plutokracją. Szlagiery kabaretowe, wyrwane z naturalnego kontekstu programu, rozpowszechniane przez wydawnictwa nutowe, płyty i radio, wychodzą na ulice, współtworząc ówczesna kulturę masową.