Włoska polityka wobec kwestii jugosławiańskiej podczas I wojny światowej i wobec Jugosławii w latach 1918-1941 była ściśle po wiązana z programem ekspansji. Liczne środowiska polityczne i spora część włoskiego społeczeństwa żywiły przekonanie, że Włosi powinni uczynić z większości ziem południowosłowiańskich strefę wyłącznych wpływów, swoistą kolonię będącą wstępem do panowania Włoch na Morzu Śródziemnym, zapewniającą im status mocarstwa.