Malarstwo Mehoffera łączy realistyczne widzenie świata pełnego interesujących szczegółów, bardzo dosłownie określonych i umiejscowionych, z pewną dekoracyjnością. Przy czym realizm przedstawień, z owym wyczuleniem na precyzję detalu, jest stałą i dominującą cechą jego twórczości, podczas gdy dekoracyjność rozwiązań plastycznych osiąga swe apogeum w latach najbliższych przełomowi stuleci. (Agata Zeńczak, Józefa Mehoffera Dziwny ogród, 1986)