Kwestia ukraińska stanowiła ważki problem w II Rzeczypospolitej, ponieważ ludność tej narodowości zajmowała ogromne wschodnie połacie kraju i była przy tym grupą bardzo liczną. Społeczność ta przykuwała uwagę ówczesnych polskich polityków i publicystów. Jak ważne było to zagadnienie, niech świadczy fakt, iż bibliografia prac o tej tematyce sporządzona przez periodyk Sprawy Narodowościowe za jeden rok 1929 liczyła aż 371 pozycji, a za rok 1930 - 515. Po II wojnie światowej mniejszość ukraińska w Drugiej Rzeczypospolitej wciąż była przedmiotem wielu badań naukowych, przy czym tendencja ta utrzymuje się.