Tak długo, jak niepełnosprawni, aby normalnie funkcjonować zmuszeni są pokonywać nie tylko swoje ograniczenia, lecz także bariery otaczającego ich świata dawanie temu świadectwa pisanego ma swoje głęboko ludzkie uzasadnienie.Tak długo, jak niepełnosprawność wzbudza w świecie ludzi sprawnych lęk, zażenowanie i poczucie winy, trzeba ujawniać wszystkie jej aspekty. Trzeba mówić i pisać o niej. W taki sposób, zamiast chorej litości może pojawić się wrażliwość na niepełnosprawność.Młodej Autorce nie brakuje w pisaniu szczerości i odwagi, co jest najważniejszym jej atutem..