Rozprawa Piotra Łaguny została wydobyta z papierów pośmiertnych tego tragicznie zmarłego w wieku 28 lat, świetnie się zapowiadającego polonisty krakowskiego. Jest ona dojrzałą próbą uporządkowania wiedzy na temat ironii, pomaga też w interpretacji tego pojęcia przy analizie konkretnego utworu literackiego. Autor uściśla w niej terminy i zarysowuje kierunki badań, sytuując ironię w szeregu kategorii estetycznych, takich jak komizm, tragizm i tragikomizm.