Dziecko jako odbiorca literatury posiada wiele cech odróżniających go od dorosłego. Żyje ono na pograniczu dwóch światów, świata magii i świata realnego. W literaturze intuicyjnie więc szuka odbicia ich obu. W bohaterze literackim upatruje nie tylko przewodnika po jednym i drugim świecie, ale także kogoś bliskiego mu psychicznie. Tylko dzieci posiadają umiejętność pokonywania przeszkód przy pomocy czarodziejskich słów lub gestów. Są one szczere i spontaniczne w wyrażaniu uczuć i marzeń – to cecha rzadko spotykana u dorosłych.