Współczesna historiografia angielska nie była dotąd w polskiej literaturze w pełni przedstawiona, a na pewno nie w świetle teorii wiedzy Thomasa Kuhna. Mam więc nadzieję, że przynajmniej ze względów poznawczych będzie ta rozprawa dla polskiego czytelnika interesująca. Również anglojęzyczna literatura, z której korzystałam, jest jak dotąd w naszym kraju słabo dostępna. Tłumaczenia cytatów są więc w większości mojego autorstwa, a oryginalny tekst każdorazowo zamieszczam w przypisie. W zachodnioeuropejskiej historii historiografii również nie ma obszernej pracy traktującej całościowo o rozwoju podkreślam to słowo historiografii angielskiej. Ujęciem podsumowującym rozwój social science history jest z całą pewnością artykuł Adriana Wilsona, wykładowcy historii medycyny na Uniwersytecie w Leeds, zamieszczony w redagowanym przez niego zbiorze pt. Rethinking Social History. English Society and Its Interpretation . Używa on nawet sformułowania paradygmat na określenie całego zespołu specjalizacji, jakie się wykształciły po zdobyciu przez social history dominującej w nauce historycznej pozycji. Autor konsekwentnie stara się odwoływać do teorii Kuhna, choć nie czyni tego expressis verbis. Analizując paradygmat nowej historii , skupia się jednak na jej stosunku do innych nauk społecznych, a lekceważy rolę linguistic tum w przemianach historiografii, jakich jest świadkiem. Według Wilsona, zwrot językowy nie dokonał jakiegoś większego wyłomu w paradygmacie, a wręcz przeciwnie został już artykuł powstał na początku lat . przez historię społeczną zinternalizowany. Wilson sugeruje, że to historia społeczna połknęła linguistic tum, że nie była to równorzędna interakcja. Wydaje mi się, że takie podejście Wilsona bierze się z faktu potraktowania linguistic tum jako po prostu badań nad językiem z pominięciem jego filozoficznego tła. Peter Burkę, historyk wielce zasłużony dla rozwoju, także metodologicznego, angielskiej nowej historii , w roku podjął się redakcji tomu podsumowującego tę dyscyplinę i prognozującego jej przyszłość. Już sama forma, a więc zbiór artykułów na temat history from below historii oddolnej , oral history historii świadectw ustnych , historii ciała , historii kobiet, zdradza założenie tego, co z bezsilną rezygnacją zwykliśmy nazywać daleko posuniętą specjalizacją i rozdrobnieniem historii społecznej. Jednak książka ta jest niezwykle wartościowa z poznawczego punktu widzenia, tym bardziej że autorzy to historycy znawcy swoich specjalizacji . Wcześniejsze prace o szerszym zakresie, takie jak Lawrence a Stone a czy Gertrudę Himmelfarb, pisane w latach . i z polemicznych stanowisk, są cennym materiałem, ale nie dają wglądu w bezpośrednie informacje na temat rozwoju nowej historii . Wartościujący ogląd G. Himmelfarb, Social History in Retrospect służyć może raczej do badania stanowiska konkurencji, czyli politycznej