Wszystkim kulturom od początku dziejów towarzyszyły problemy organizacyjne. Rozważania dotyczące organizacji i zarządzania można znaleźć już u starożytnych. Nie spowodowały one jednak, by rozwinęła się u nich usystematyzowana myśl organizatorska. Stosunki społeczno-gospodarcze musiały się na tyle rozwinąć, by mogła ona trafić na podatny grunt. Tak się stało dopiero stosunkowo niedawno. Początków nauki organizacji i zarządzania upatruje się w pracach praktyków i teoretyków żyjących w XIX stuleciu. Wtedy to zaczęto stosować w badaniach nad organizacją i jej zasobami właściwe dla tej dyscypliny zasady, prawa i metody naukowe. Nowa nauka nie powstała nagle, lecz tworzyła się powoli, wraz z rozwojem gospodarek poszczególnych państw świata. Warto z tego powodu zaprezentować historię myśli organizatorskiej, eksponując jej najważniejsze postacie i najdonioślejsze kierunki, które przekroczyły ramy czasowe, w jakich się zrodziły. Pośrednio mają one wpływ także na współczesne funkcjonowanie organizacji, szkolenie i postępowanie menedżerów, motywację pracowników, kulturę organizacyjną i szereg innych elementów.