Heterotopie to "różnomiejsca". Ich cechą szczególną jest to, że odzwierciedlają pewną formę kulturowej specjalizacji, która sprawia, że miejsca mogą być naprzeciw siebie. To bycie naprzeciw jest w istocie rzeczy pewną komplikacją naszego doświadczenia: jedno miejsca odzwierciedla, ale też neguje lub odwraca własności drugiego, zarazem je dopełniając.Istnieją bariery komunikacji i tożsamości, zawężenia swobodnych eksploracji i przymusy pozostawania poza. Jeśli więc myśli dają się lokalizować, heterotopie myśli ukazywałyby sposób, w jaki współcześnie doświadczamy ich różnomiejsca w kulturze. A sposób ten charakteryzuje właśnie to, co myśl lokalizuje, co ustala jej pozycję naprzeciw czegoś, co jej przeczy- jako inna myśl lub jakaś postać przedmiotowości- co zarazem ją odzwierciedla, reprezentuje i dopełnia. Niniejszy zbiór tekstów to- w jakimś zakresie- zdanie sprawy z takiego doświadczenia myśli.