W książce poznajemy wąski wycinek okupacji-działalność grupy konspiracyjnej, jej główną akcję-- wysadzenie pociągu- i wysoką cenę, którą ona zapłaciła. Postaci, wcale nie n miarę herosów. Zwykli ludzie, poddani zwykłym ludzkim słabościom, dzięki temu prawdziwi jak większość i reprezentatywni dla niej w artystycznej konstrukcji autora. Ci zwykli ludzie, żyjący w niezwykłych czasach, zmuszeni do przeżyć na miarę nieoczekiwaną, ukazani są tylko w działaniu i własnych odczuciach. Autor unika komentarza. Powieść chwilami sprawia wrażenie suchej relacji, w której skrótowe lapidarne ujęcie faktów potęguje ich wymowę. Pozorne niezaangażowanie uczuciowe autora zmusza czytelników do osobistego odczytywania wieloznaczności tekstu. A to już świadczy o autorstwie dużej rangi.