Praktyczne gramatyki języka niemieckiego nie spełniają surowych wymagań opisu naukowego XXI wieku. Proponowane reguły i liczne od nich wyjątki to w większości powtarzane wzorce deklinacji i koniugacji z drugiej połowy XIX wieku. Aby usprawiedliwić ten mankament, ukuto nielogiczne powiedzenia: "wyjątki potwierdzają regułę", "die Ausnahmen bestätigen die Regel", "exception proves the rule". Liczne wyjątki wskazują na słabość reguł, na ich falsyfikację. Ten stan rzeczy należało zmienić, aby stworzyć gramatykę możliwie prostą i zrozumiałą, opartą na wynikach współczesnych badań naukowych.