Zasadniczym celem pracy jest próba przedstawienia statusu prawnego Żydów w Galicji i zachodzących w nim zmian. Zagadnienie to dotychczas nie przyciągało w dostatecznym stopniu uwagi badaczy. W rezultacie nikłego zainteresowania, brak w literaturze ujęć o charakterze całościowym, gromadzących i porządkujących wiedzę na ten temat. Praca niniejsza ma wypełnić tę lukę. Udało się zebrać, a następnie przedstawić w ogólnym zarysie najważniejsze normy decydujące o położeniu prawnym galicyjskiej ludności żydowskiej. Nie ograniczono się tylko do dokumentów najbardziej znanych - józefińskiego patentu tolerancyjnego czy rozporządzenia kreującego żydowskie okręgi metrykalne z 1875 r., lecz, co szczególnioe ważne, uwzględniono szereg innych, mniej znanych. Wśród nich można wymieniać decyzje dotyczące rozciągania sznurów szabasowych, wytyczne określające funkcjonowanie chederów, stosunku władz państwowych do języków hebrajskiego i jidysz, lub szeregu postanowień kodeksu cywilnego. Wiele zagadnień dotychczas występowało w literaturze w postaci haseł w rodzaju: "obowiązku przyjęcia nazwisk i imion o niemieckim brzmieniu", "gmina żydowska". Pojęcia te udało się wypełnić określoną treścią prawną.