„Fraszki igraszki” Witolda Oleszkiewicza to już czwarta część okazałego zbioru poetyckiego. Autor skromnie podkreśla, że jego dziełko nie jest prawdziwą dorosłą i poważną poezją, ale poszczególne utwory niosą w sobie estetyczną wartość i przede wszystkim filozoficzne przesłanki do refleksji nad wieloma dotykającymi nas w życiu abstrakcyjnymi pojęciami, na które często staramy się sobie odpowiedzieć pogrążeni w przyziemnej, bytowej codzienności. Każdy z nas od czasu do czasu wznosi wzrok gdzieś do nieba, ponad drzewa i budowle, aby zastanowić się nad celem życia, ludzkim losem, czy czymś takim jak przyjaźń i bieda na świecie.