Największe znaczenie mają oceny dokonań Filipa wyrażone przez historyków żyjących w jego czasach. Efor uważał, że sukcesy władcy macedońskiego nie były dziełem przypadku, lecz wynikały z wybitności (arete), na którą składały się "talent strategiczny, męstwo, wybitna osobowość i bogobojność (eusebeja)"[...] Mężnie walcząc z Illirami Bardylisa, Filip zyskał wielką sławę wśród Macedończyków. Był ranny siedem lub osiem razy, stracił oko, złamał obojczyk i kulał, a mimo to dowodził macedońską falangą pod Cheroneją.