Autor podejmuje problematykę nowatorską, teoretycznie i metodologicznie trudną oraz praktycznie doniosłą. Jest ona nowatorska bowiem socjologowie i psychologowie społeczni zaczęli się nią interesować dopiero w latach 70., a ich dorobek w tym zakresie, szczególnie w Polsce, jest niezbyt obfity i przede wszystkim analityczno-hipotetyczny, a więc bardziej zbliżony do ujęć publicystycznych aniżeli empirycznie zweryfikowanego systemu stwierdzeń. Zaś trudności teoretyczno-metodologiczne biora się stąd, że zjawisko chuligaństwa młodzieży na stadionach i poza nimi wymaga zgłębienia wielu pół eksploracyjnych: wychowania i socjalizacji, ruchów kontrkulturowych i młodzieżowych subkultur, dewiacji i patologii, procesów globalizacji i laicyzacji kultury, a także atrofii więzi pierwotnych zachodzących w społeczeństwach zurbanizowanych.(...) W wyniku analizy przeprowadzonych badań otrzymaliśmy interesujące dane, które ukazane w kontekście części teoretycznej, stanowią ważny przycznek do nowej wiedzy o najaktywniejszej części widowni sportowej, jaką stanowią zdecydowani kibice klubów sportowych. Z recenzji Profesora dr hab. Zbigniewa Krawczyka