"Etyka „bez końca”. Twórczość filmowa Krzysztofa Kieślowskiego wobec problemów etycznych" jest zaproszeniem do dialogu o etyce, ujrzanej w obrazach filmowych Kieślowskiego, a wspartej przeczytanymi lekturami Lévinasa, Vattimo, Bachtina i innych. Interpretacje „etyk” wspomnianych autorów służą wydobyciu tych kwestii, wobec których stajemy codziennie jako użytkownicy życia rodzinnego i społecznego. Podjęcia lub zaniechania odpowiedzialności za drugiego człowieka, za przestrzeń zawodową, społeczną. Czy to nie był główny postulat w twórczości Kieślowskiego, żeby filmy o problemach stały się filmami o ludziach? Książka ta nie jest tylko wykładem o etyce współczesnej, jest to raczej próba uchwycenia kondycji etycznej lat siedemdziesiątych, osiem-dziesiątych, czyli czasu, w którym debiutował, tworzył Kieślowski, nie rezygnujący z zadawania pytań dotyczących roli artysty, jego odpowie-dzialności wobec innych i w ogóle odpowiedzialności „zwykłego człowieka”. Nie wchodząc w rolę moralisty pozostawił obrazy czułe na dylematy etyczne.