W niniejszej pracy zakładam, że reklama pod względem estetycznym podlega ogólnym prawom obowiązującym w sztuce, a jej wykonanie wymaga zdolności artystycznych i wyobraźni. Biorąc to wszystko pod uwagę można w następujący sposób zmodyfikować zacytowaną w pierwszych słowach wstępu potoczną definicję reklamy: reklama jest formą komunikacji o charakterze perswazyjno - informacyjnym mogącą posiadać postać przekazu artystycznego. Właśnie ta definicja stanie się punktem wyjścia dalszych rozważań o spotkaniu sztuki z codziennością.