W swym zbiorze esejów Dawid Szkoła podąża tropem tych myślicieli, którzy – przywołując określenie Ireneusza Kani – wkroczyli na „ścieżki nocy”. Wszystkie przywoływane przez Autora postaci, bez względu na to, jaki rodzaj twórczości uprawiały, wstąpiły w światy bardzo odległe od tego, czym zwykle żyją ludzie – od ich codziennej „gadaniny” i „krzątaniny”, od płaskiego i naiwnego planowania egzystencji. Co zobaczyły? Czego doznały? Czy warto wyskakiwać za burtę bezpiecznej, choć czasem duszącej i klaustrofobicznie ciasnej – równocześnie jednak duchowo pustej – codzienności? Jaka jest cena takiego skoku? Odpowiedzi na te fundamentalne pytania usiłuje odnaleźć w swym porywająco napisanym, erudycyjnym, a równocześnie emocjonalnym zbiorze Dawid Szkoła.