Psychologia, żeby stać się samodzielną nauką, musiała pokonać długa drogę. Dopiero w XIX w. została wydzielona jako samodzielna nauka. Jednakże już w poprzednich epokach wyobrażenia o psychice (duszy, świadomości, zachowaniu) nie były całkowicie pozbawione oznak naukowości. Przejawiały się one w podwalinach innych nauk, a szczególnie filozofii, medycyny, nauk przyrodniczych, a w różnych zjawiskach praktyki społecznej itp. W procesie tego wiecznego poszukiwania ludzkości naukowo-psychologiczna myśl coraz bardziej nabiera siły i znaczenia, precyzując przedmiot swoich badań.