W swojej historii blues uległ przekształceniu z wytworu kultury etnicznej w wytwór amerykańskiej kultury narodowej, tracąc swoją pierwotną i konstytuując nową tożsamość. Jak pokazują jego losy, amerykańskie wiejskie Południe było dlań ograniczeniem, które przezwyciężył; łańcuchem, który rozwijając się zerwał. Z czasem też upadł (lub przynajmniej stracił wielu wyznawców) dogmat o ścisłym i nierozerwalnym związku, między rodowodem etniczno-kulturowym a umiejętnością i zdolnością do wykonywania bluesa z naturalną wrażliwością i ekspresją. Zmienili się zarówno jego wykonawcy, jak i - co niezwykle istotne - jego odbiorcy, ukształtowani przez kulturę swoich czasów. Stał się jednym z artykułów szerokiej oferty swoistego hipermarketu kultury, po który sięgają głównie ludzie spoza społecznego kręgu, w którym powstał.