Inspiracją do napisania tej książki było doświadczenie kliniczne lekarzy z oddziału kardiologii pełniących codzienny, całodobowy dyżur hemodynamiczny. Autorzy podkreślają, że EKG oraz koronarografia to dwa odrębne, lecz komplementarne badania diagnostyczne. W odróżnieniu od koronarografii, która obrazuje tętnice wieńcowe, EKG odzwierciedla procesy patologiczne zachodzące w mięśniu sercowym, a po leczeniu reperfuzyjnym stopień powrotu przepływu mięśniowego. Jedynie łączna ocena obu badań pozwala wyjaśnić wiele zjawisk obserwowanych u chorych z zawałem serca, a także tłumaczy zmienność i różnorodność zapisów elektrokardiograficznych.