W latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku amerykańscy uczeni sformułowali, a następnie rozpropagowali teorię dotyczącą zachowania się cen instrumentów finansowych, w szczególności akcji, w reakcji na pojawiające się nowe informacje. Fundamentalnym założeniem była hipoteza, że na rynkach finansowych mamy do czynienia z efektywnością informacyjną, co oznacza, iż wszelkie napływające informacje, zarówno publiczne, jak i prywatne, znajdują natychmiast odzwierciedlenie w cenach walorów. Nowa teoria oznaczała, że ceny rynkowe akcji w doskonały sposób oddają wszelkie informacje o spółkach, w tym informacje dotyczące rzeczywistej (wewnętrznej) wartości przedsiębiorstw.