Książka wplata się w widoczną coraz wyraźniej w ostatnich latach tendencję do integracji osiągnięć różnych nauk o człowieku. Dostrzega przy tym „pograniczność” edukacji. Ukazuje płodność kategorii „tożsamość” w pedagogice. Podejmuje problemy współczesnej młodzieży i edukacji. Ich znajomość stanowi warunek ograniczania i przezwyciężania zjawisk społecznie niekorzystnych, nieakceptowanych, które edukacja ma i może ograniczyć. Z tych też powodów w pracy znalazły się prezentacje wyników badań, które stanowić mogą podstawę do namysłu i działań edukacyjnych. Sposób ujęcia pewnych zjawisk, faktów czy zachowań najbliższy jest pedagogice międzykulturowej, ale również psychologii, socjologii, studiom kulturowym.