W monografii pokazano, pod jakimi warunkami można badać przeszłe zjawiska komunikacyjne. Rozważania zawarte w książce sytuują się na granicy metodologii humanistyki i filozofii komunikacji, tak więc przedmiotem analiz jest zarówno sama komunikacja, jak i sposób jej badania. Pisząc o dwóch aspektach ?tej samej? komunikacji, czyli o mediach oraz o naszych zbiorowych wyobrażeniach o komunikacji, autor wskazuje, jak możliwe jest pisanie historii sposobów myślenia o komunikacji. Efektem analiz jest katalog założeń, czyli filozoficznych warunków uprawiania komunikologii historycznej.