Ojcu zachodniej mistyki, Dionizemu Areopagicie (żyjącemu ok. 500 roku) Edyta Stein poświęciła osobne studium, którego ostateczna wersja datuje się na 1941 r. Teoria mistyki Dionizego chronologicznie sytuuje się między rozprawami o św. Teresie z Awili (Twierdza duchowa) i o św. Janie od Krzyża (Wiedza Krzyża). Na gruncie własnych doświadczeń w Karmelu autorka rozważa, korzystając ze swego arsenału fenomenologicznego, zasadnicze kwestie z dziedziny filozofii religii, m.in.: W jaki sposób człowiek może za pomocą symboli osiągnąć poznanie Boga? Ale odnosi się również do zagadnień mistagogicznych: W jaki sposób człowiek może dzięki obserwacji natury i historii przemienić się z niewierzącego czy z ateisty w chrześcijanina, dochodząc do osobistych przeżyć mistycznych o religijnym charakterze? Niniejszy tom pism Edyty Stein zawiera również jej przekład roboczy zachowanych dzieł Dionizego Areopagity.