W radioterapii nowotworów wymagana jest znajomość podstaw fizyki promieniowania jonizującego. Odnosi się to zarówno do mechanizmów wytwarzania promieniowania w urządzeniach terapeutycznych (aparaty rentgenowskie, kobaltowe oraz liniowe przyspieszenie elektronów), jak i zagadnień dotyczących absorpcji tego promieniowania w środowisku biologicznym. Określenie dawki pochłoniętej oraz rozkładu w napromieniowanym środowisku, takim jak leczony chory, stanowi podstawowe zagadnienie w radioterapii.