Jest to opowieść o ludziach, którzy nie utracili wiary w cuda, o ludziach osobliwych, niezwykłych, gwałtownych, naiwnych... Życie ich niewiele różni się od naszego życia codziennego, jest może tylko nieco śmieszniejsze i nieco bardziej tragiczne. Ludzie ci są wyrozumiali i obcując ze sobą częściej, niż to się zwykle dzieje, kierują się miłosierdziem: nie spieszą się z osądzaniem i potępianiem innych. Z godnością przyjmują zarówno śmierć jak i szczęście. Nie krzyczą z radości, nie uginają się pod brzemieniem niedoli. Gdyby ktoś zapytał: