Książka amerykańskiego archeologa, antropologa z zakresu religioznawstwa Bliskiego Wschodu (głównie: Syrii i Izraela). Celem jej jest popularyzowanie wiedzy na temat kultów panujących w Starożytnym Izraelu. Bazuje ona na odkryciu, iż semicki bóg Jahwe sprzed co najmniej 600 r.p.n.e. posiadał małżonkę, Aszerę, której rodowód wywodzi się z kanaańskiego panteonu. Autor niniejszej książki, prowadząc przejrzystą ścieżką kolejnych rozdziałów, dochodzi w końcu do tezy, iż biblijny monoteizm, który czczony jest na świecie po dziś dzień, jest tworem sztucznym; produktem elitarnych, nacjonalistycznych ugrupowań żydowskich, które ubrały Pięcioksiąg w znaną nam obecnie szatę mniej więcej podczas niewoli babilońskiej, aż w końcu, w naszej erze, przybrał on pełny wyraz. Jednakże kult boskiej małżonki nie zanikł w starożytnym Izraelu po wprowadzeniu monoteizmu, lecz zszedł do podziemia i w postaci mistycyzmu żydowskiego, przetrwał do naszych czasów. (Jahwe/Jahu i Szechina/Szekina).