Autor omawiając różne wydarzenia z historii myśli, ukazuje rozsiew istniejący pomiędzy teoretycznymi koncepcjami , a życiem, w szczególności między filozofią nauki, a faktycznymi poczynaniami naukowców, oraz jałowość teorii pretendujących do ujęcia i uporządkowania rzeczywistości. Szczególną uwagę poświęca relatywizmowi i racjonalizmowi. Dialogi zasługują na szczególną uwagę, jako, że autor sięga po tę formę literacką, która ze wszystkich najbliższa jest żywej rozmowie, a więc najdalsza od bezosobowego dyskursu.