Dialog, nr 6 / czerwiec 2005 - Redakcja miesięcznika Dialog

Numer 6/2005 otwiera blok materiałów zatytułowany „Niedopowiedziane w archiwach”: utwory literackie, wypowiedzi i wywiady odnoszące się do psychologicznych skutków nierozliczenia niedawnej przeszłości. Temat ten wraca i w sztuce Wojciecha Tomczyka o współczesnej kobiecie i starym ubeku, który, jak sam twierdzi, dyskretnie i skutecznie sterował całym jej życiem, a teraz patetycznie domaga się dla siebie nowej, tytułowej „Norymbergi”. W jego grze jest tyleż przewrotności, co mistyfikacji; z pewnością nie należy mu ślepo wierzyć. Słuchowisko Piotra Müldnera-Nieckowskiego opowiada o parze niemłodych ludzi, mentalnie związanych z ancien regime'em odgrodzonych od nowego świata i budujących... co? Może bombę, a może tylko azyl dla swoich niereformowalnych poglądów? Tekstom i rozmowom z obydwoma autorami towarzyszy przewrotne opowiadanie Michała Komara, a także wywiad z historykiem i jednym z najbardziej zasłużonych opozycjonistów z czasów, gdy działanie wymagało prawdziwej odwagi – z Karolem Modzelewskim. Część pisma poświęcona dramaturgii obcej wypełnia tym razem scena rumuńska: monodram Aliny Nelegi, którego bohaterem jest ostatni hitlerowski więzień, Rudolf Hess, współczesna groteska Gianiny Cărbunariu z angielskim tytułem „Stop the Tempo!”, i szkice Iulii Popowici i samej Aliny Nelegi o dolach i niedolach współczesnych dramatopisarzy rumuńskich tłamszonych poprzez ekspansywnych reżyserów. W eseistyce znajdujemy blok materiałów poświęconych Andrzejowi Wajdzie – laudację Małgorzaty Szpakowskiej wygłoszoną podczas przyznawania artyście tytułu doktora honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego i przeprowadzoną przez Aleksandrę Zagańczyk analizę filmu „Bez znieczulenia” z 1978 roku. Jest też szkic Agaty Winer o dramaturgii Lidii Amejko, a także zbiór tekstów na temat łączenia w teatrze i filmie wysokich ambicji intelektualnych z wymogiem przystępności przynależnym obu tym gatunkom sztuki. Przykładami są tu „Zaratustra”, spektakl Krystiana Lupy we wprowadzeniu Jacka Sieradzkiego, „Słomkowy kapelusz”, gdzie Piotr Cieplak spoił farsę Labiche'a z wierszami T.S.Eliota (pisze o tym Justyna Kozłowska), adaptacja powieści Erica-Emmanuela Schmitta „Oskar i pani Róża” dokonana przez Annę Augustynowicz (artykuł Alicji Sawickiej) i wreszcie opisane przez Grażynę Stachównę częściowe nagięcie się Agnieszki Holland do poetyki obowiązującej w Hollywood. Dział relacje przynosi sprawozdania Doroty Buchwald z festiwalu teatralnego w Bratysławie i Justyny Golińskiej z Budapesztu.