Numer 11/2005 zawiera aż dwie sztuki młodego dramatopisarza Pawła Sali – dramat „Szwaczki”, któremu towarzyszy komentarz Dariusza Kosińskiego, i dramat „Ciemno wszędzie...”, który wygrał konkurs zamknięty na dramat współczesny ogłoszony przez krakowski Stary Teatr i naszą redakcję – i szybką ścieżką trafił do druku oraz na krakowską scenę. Eseistyka dotyka z jednej strony tematów historycznych – trzy eseje poświęcone są twórczości Tadeusza Klantora i jego związkom (niekiedy nieoczekiwanym) z dramaturgią Stanisława Wyspiańskiego, z drugiej tematu najściślej współczesnego: chodzi o modną dziś teorię "teatru postdramatycznego", którą omawia Ewa Wąchocka, a Piotr Gruszczyński uzupełnia jej wywód opisem teatru niemieckiego reżysera René Pollescha. Osobna część numeru poświęcona jest rzadko u nas prezentowanej współczesnej dramaturgii czeskiej, do czego świetnym pretekstem jest debiut dramaturgiczny cenionego prozaika z Pragi, Jáchyma Topola „Droga do Bugulmy”. Dział relacji wypełniają dwa głosy o tegorocznej edycji festiwalu w Awinionie.