Dialog motywujący (DM) – efektywna metoda wspomagania zmian – narodził się w latach 80. XX w., a pierwsza edycja podręcznika dotyczącego teorii i praktyki tej metody autorstwa jej twórców Williama R. Millera i Stephena Rollnicka ukazała się w 1991 r. Wywodząc się z terapii osób z problemem alkoholowym, dialog motywujący zaczął być wykorzystywany w szeroko pojętym obszarze pomagania. Obecnie poza dziedziną terapii uzależnień (w tym behawioralnych, jak np. patologiczny hazard) DM jest również stosowany m.in. w pomocy społecznej, więziennictwie, pedagogice czy medycynie. W obszarze zdrowia psychicznego DM wykorzystywany jest w terapii zaburzeń lękowych, depresji, zespołu stresu pourazowego, myśli samobójczych, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, a także zaburzeń odżywiania. Warto dodać, że DM jest metodą o udowodnionej naukowo skuteczności.