Książka Dariusza Pawelca to próba zarejestrowania, z pozycji historyka literatury, sposobów czytania literatury polskiej na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. Przekroje oraz interpretacje obejmują m. in. utwory Czesława Miłosza, którego powrót po Noblu zwieńczyło dopiero w 1989r. pierwsze krajowe wydanie "Zniewolonego umysłu". Książka przybliża również dalsze poetyckie losy Stanisława Barańczaka i pokolenia `68. Obok poezji stanu wojennego, czytanej m.in. przez pryzmat Białoszewskiego, znajduje się tu omówienie najważniejszych debiutów poetyckich i prozatorskich drugiej połowy lat osiemdziesiątych.