Książka poświęcona jest postaci i twórczości Feliksa Słupskiego, malarza tworzącego w Warszawie w pierwszym trzydziestoleciu XX wieku. Częściowo zapomniany m. in. również z uwagi na fakt utraty w czasie wojny znacznej części jego twórczości. Praca składa się z dwóch części. Pierwsza, autorstwa Jarosława Rudniańskiego, zajmuje się głównie psychologią twórczości w ujęciu szerszym niż wynikające z zawężenia tematu do twórczości Słupskiego. Druga część, napisana przez Katarzynę Murawską, omawia dorobek artysty z punktu widzenia historyka sztuki.