Listy pisane przez dwóch wybitnych artystów, poetę Jana Lechonia i malarza Rafała Malczewskiego oraz jego żonę, przebywających na emigracji w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, to obraz epoki, świadectwo życia, dokument osobisty i zwierzenie intymne. Są to listy dramatyczne i piękne zarazem; dramatyczne, bo pokazują beznadziejną walkę Malczewskiego z chorobą, której wygrać nie mógł − i piękne, bo mówią, jak przyjaźń i oddanie pozwalają przetrwać i zachować godność w najtrudniejszych próbach życia.