Historie opowiedziane przez Monikę Rakusę pokazują, jak uniwersalne może być poczucie braku i niewyjaśnialna tęsknota. Córka poszukująca śladów po zmarłej matce, podstarzały opozycjonista wspominający dzieje dawnej miłości i wiecznie młoda, niewidzialna kobieta – wszyscy oni padli ofiarami rzeczywistości. To, co ich łączy, to ponadczasowe doświadczenie poszukiwania sensu i sposobu na życie. Czy będą w stanie zaakceptować, że życia nie da się uchwycić i trzeba zadowolić się tylko jego cieniem?