Książka Chmury nad domem po raz pierwszy ukazała się w 1971 roku staraniem Wydawnictwa Poznańskiego. Był to literacki debiut Zofii Hejnowicz. W publikacji znalazło się wówczas dziewiętnaście opowieści o wydarzeniach z czasów II wojny światowej, w których autorka uczestniczyła. Wielu gostynian doznało traumy egzekucji najbliższych, a następnie wyrzucenia z rodzinnych domów i wywiezienia do Generalnego Gubernatorstwa. Z maszynopisu złożonego wówczas u wydawcy cenzura usunęła dwa opowiadania: Poza barykadą oraz Kartki z pamiętnika. Nie dopuściła też opisu wycieczki gostyńskich gimnazjalistów do Wilna w czerwcu 1939 roku. We wznawianej obecnie publikacji znalazły się wszystkie opowiadania oraz usunięty fragment. Było to możliwe dzięki uprzejmości i zapobiegliwości rodziny Hejnowiczów, która zachowała pierwotny maszynopis.