Robinson jest jedynym pisarzem, który uzyskał dostęp do pilnie strzeżonego prywatnego archiwum Chaplina. Zdobyte tam materiały zostały uzupełnione dokumentami pochodzącymi z archiwów londyńskich, z roczników starych gazet codziennych, z prasy teatralnej i filmowej. Autor wykorzystał szeroko wspomnienia samego Chaplina, a także relacje jego przyjaciół i współpracowników.