Kategorie, którymi się posługujemy w rozumieniu i opisie rzeczywistości w ogóle, a rzeczywistości edukacyjnej w szczególności, powinny stanowić dla nas impuls, otwarcie do pogłębienia tego rozumienia i w konsekwencji skonstruowania, uzasadnionej naszą wiedzą i doświadczeniem, własnej drogi życiowej. Wiedza bez odniesienia do praktyki życia, przynajmniej własnego, jest pozorna, fałszywa i w konsekwencji niepotrzebna, zaś mądrość odzwierciedlająca się w krytycznym myśleniu, działaniu i mówieniu czyni człowieka wielkim i cennym zarazem. Nie ma nic bardziej błędnego jak pozostawienie człowieka bez czytelnego i budzącego zaufanie języka, który pozwoli mu na komunikację ze światem i przede wszystkim z samym sobą.