Książka jest ważną próbą wydobycia prawdy o człowieku z zapisów przeżyć obozowych. Autorka w sposób wyczerpujący zarysowuje historię reżimu nazistowskiego oraz historię istnienia obozów koncentracyjnych, co ma być wstępem do rozważań nad postawami więźniów i więźniarek wobec wartości człowieczeństwa, a także kwestii religijnych. Studium Sabiny Bober do naszej dotychczasowej wiedzy o "świecie za drutem kolczastym" wnosi jakże ważny aspekt antropologiczny: kwestię, czy oraz w jakim stopniu przekonanie o sensie życia (w tym i wiara w Boga/siłę nadprzyrodzoną) wspierało wolę przeżycia w nieludzkich warunkach.