Rosnącą popularność bezpośrednich form partycypacji pracowniczej wiązać należy z szybkim rozwojem nauk o zarządzaniu. Narastająca konkurencja zmuszała pracodawców do poszukiwania nowych źródeł przewagi konkurencyjnej przedsiębiorstwa, wśród których dostrzeżono niewykorzystany dotychczas olbrzymi potencjał intelektualny pracowników. Wykorzystywanie tego potencjału zaowocowało wzrostem pracowniczego zaangażowania w problemy przedsiębiorstwa, przedsiębiorczości i kreatywności, identyfikowania się z interesami przedsiębiorstwa. Przyniosło to poprawę rezultatów ekonomicznych przedsiębiorstwa.