Państwa zachodnie zaczynają wykazywać nadzwyczajną, nieraz graniczącą z nadwrażliwością, troskę o sprawy bezpieczeństwa. Mamy do czynienia z przyspieszoną ewolucją i rozbudową instytucji, a także instrumentów zapewniania bezpieczeństwa międzynarodowego. Państwa szybko zmieniają swe doktryny, stale tworząc nowe rodzaje sił zbrojnych i służb specjalnych, których zadaniem jest reagowanie na zmieniające się i coraz bardziej złożone zagrożenia ich bezpieczeństwa. Po zimnej wojnie ze szczególną siłą zaznacza się w tej sferze – nie zawsze pozytywna – rola biznesu, mediów i think tanków. Pojawia się też nowe, niepokojące zjawisko prywatyzacji bezpieczeństwa. To wszystko znajduje odzwierciedlenie w bogatej literaturze, niezliczonych monografiach, raportach, policy papers, często wartościowych, niekiedy jednak bałamutnych.