Fedrus (I w. n.e.) jest autorem pierwszego łacińskiego zbioru bajek, niesłusznie uważanym jedynie za tłumacza greckich bajek Ezopa (ok. 620‒564 p.n.e.). Skorzystał wprawdzie z pomysłów poprzednika, ale rozbudował fabuły i opatrzył je morałem, przede wszystkim jednak ułożył wierszem, dodał także wiele własnych utworów, wyodrębniając bajkę jako gatunek poetycki. To właśnie jego wersje stały się wzorcem dla nowożytnych bajkopisarzy.