Książka ta stanowi syntezę dorobku twórców awangardy polkskiej okresu międzywojennego w szeroko pojętej sferze filmu. Jako detektyw i archeolog eksperymentalnych prac filmowych dwudziestolecia Giżycki zmierza do odpowiedzi na pytanie,czy mieliśmy awangardę filmową, czy też raczej film w kręgu szeroko pojmowanej awangardy artystycznej? Giżycki opowiada się za tym drugim. Wierzy jednak, że w swej istocie sztuka filmowa jest wobec poezji, sceny, malarstwa i muzyki zjawiskiem jeśli nie przeciwstawnym, to przynajmniej autonomicznym.